သစ္သားခြက္ေလး

တစ္ခါတုန္းက အဖိုးအိုတစ္ဦးဟာ ရြာမွာတစ္ေယာက္တည္းအထီးက်န္ဆန္စြာေနရတယ္ ။ တစ္ေန႔ေတာ့အဖိုးအိုက သူ႔သားနဲ႔ သူ႔ေခၽြးမ သူ႔ေျမးေလးေတြရွိတဲ့ေနရာမွာ သြားေနမယ္ဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ရြာကေနထြက္လာခဲ့တယ္ ..။ 

ဒီလိုနဲ႔ ခရီးရွည္ၾကီးကိုျဖတ္သန္းျပီးေတာ့ သူ႔သား၊ေခၽြးမနဲ႔ေျမးကေလးတို႔ေနတဲ့ အိမ္ကိုေရာက္လာပါတယ္။ စစေရာက္ျခင္းမွာ သားျဖစ္သူတို႔မိသားစုကဝမ္းပမ္းတသာ
ၾကိဳဆိုၾကတယ္ ။အိမ္ဦးခန္းမွာေနရာေပးၾကတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔အဖိုးအိုဟာသူ႔သားမိသားစုနဲ႔
 အတူေနထိုင္ရင္း တစ္ပတ္တိတိအခ်ိန္ကိုေရာက္လာခဲ့တယ္။

ေန႔တိုင္းေန႔တုိင္းမွာ မိသားစုထမင္း၀ိုင္းမွာ အားလံုးအတူ၀ိုင္းစားၾကတယ္။ အဖိုးအိုရဲ႕မ်က္လံုးေတြဟာ မႈန္ရီေနပါျပီ ။ အဖိုးအိုရဲ႕ လက္ေတြကအသက္အရြယ္ေၾကာင့္ တုန္ယင္ေနခဲ့တယ္ ။ တခါတခါ ဇြန္းနဲ႔ခက္ရင္းေတြလြတ္က်သလို ..တခါတခါမွာလည္း ပန္းကန္ထဲကထမင္းေတြဟာေဘးနားကိုဖိတ္လိုဖိတ္ ၾကမ္းျပင္ေပၚက်လို႔က်နဲ႔ေပပြေနခဲ့ရတယ္။ တစ္ပတ္တိတိရွိလာတဲ့အခါ သားျဖစ္သူနဲ႔ေခၽြးမတို႔က မခံႏုိင္ေတာ့ပါဘူး ။ 

သူတို႔တိုင္ပင္ၾကတယ္ ။
 “ အေဖ့ရဲ႕ ထမင္းစားတဲ့အခါ ဟိုဖိတ္ဒီဖိတ္ဒါဏ္ကိုမခံႏုိင္ေတာ့ဘူး။ အေဖက ထမင္းစားရင္လည္းအသံျမည္တယ္ ညစ္ပတ္ေန တာပဲ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာလဲ ေပပြေနေရာ ငါတို႔တစ္ခုခုလုပ္ရေအာင္ ” လို႔ မိန္းမျဖစ္သူကိုတိုင္ပင္တယ္ ။ 

ဒီလိုနဲ႔ သူတို႔ဟာ အဖိုးအိုကို ထမင္းတစ္၀ိုင္းတည္းအတူစားခြင့္မေပးေတာ့ပဲ အခန္းေထာင့္ေလးမွာ စားပြဲခံုေသးေသးေလးနဲ႔ ေကၽြးပါေတာ့တယ္ ။ အဖိုးအိုဟာ
ေၾကြပန္းကန္နဲ႔စားတဲ့အခါမွာလည္း ခဏခဏပန္းကန္ေတြက်ကြဲတဲ့အတြက္ သားျဖစ္သူကသစ္သားခြက္ကေလး လုပ္ျပီးအဖိုးအိုကိုေကၽြးတယ္ ။ အဲဒီအခ်ိန္ကစလို႔ အဖိုးအိုဟာတိတ္ဆိတ္စြာပဲ အခန္းေထာင့္ေလးက ထမင္းစားပြဲေလးမွာစားရပါတယ္ ။ 

တခါတခါသားျဖစ္သူနဲ႔ေခၽြးမျဖစ္သူရဲ႕ ေဒါသတၾကီးဆူပူၾကိမ္းေမာင္းသံေတြကိုလည္း
ခံရေသးတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔တစ္ေန႔ေတာ့ သူတို႔သားကေလးျဖစ္သူဟာ အိမ္ေရွ႕မွာျငိမ္ျငိမ္ ကေလးထုိင္ျပီး တစ္ခုခုကိုစိတ္၀င္တစားလုပ္ေနတာ ေတြ႔လိုက္ရတယ္ ။ ဒီေတာ့ သားျဖစ္သူဆီသြားျပီး မိဘေတြကခ်ိဳသာတဲ့စကားနဲ႔ေမးလိုက္တယ္ ။ “ သား ဘာလုပ္ေနတာလဲ ဟင္ ” သားျဖစ္သူက သူ႔ဖခင္နဲ႔မိခင္ကို ျပံဳးျပီးၾကည့္လိုက္တယ္ ျပီးေတာ့ ေျပာလိုက္တယ္ ..။ 

“ သားလည္း အေဖ့တို႔အေမတို႔လိုပဲ အေဖအေမတို႔ၾကီးလာရင္ေကၽြးဖို႔ သစ္သားခြက္ကေလး လုပ္ေနတာပါ။ ” အဲဒီလိုေျပာျပီး သားျဖစ္သူက သူ႔အလုပ္သူဆက္လုပ္ေနခဲ့တယ္။ 
မိဘေတြဟာ သားျဖစ္သူစကားကိုၾကားျပီး အလြန္ပဲထိတ္လန္႔ တုန္လႈပ္သြားခဲ့ရတယ္။ 
သူတို႔ ဘာစကားတစ္ခြန္းမွမေျပာႏုိင္ဘူး တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားသြားျပီး ပါးျပင္ေပၚကေန မ်က္ရည္ေတြ စီးက်လာခဲ့ရတယ္။ သူတို႔အမွားကိုသူတို႔ ထင္းကနဲျမင္သြားခဲ့ရတယ္ ။ အိမ္ထဲကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့အဖိုးအိုက တိတ္ဆိတ္စြာ သူတို႔ကို ေငးေနတာေတြ႔လိုက္ ရပါေတာ့တယ္ ။
===================================
သင္လည္းတစ္ေန႔အဖိုးအိုျဖစ္လာမွာပါပဲ။ မိဘေတြကိုခ်စ္ခင္ၾကင္နာယုယျပီး ကိုယ့္မ်ိဳးဆက္ေတြအတြက္ေမတၱာတရားကိုျပသပါ။ ကေလးေတြဟာ သင္တို႔အျပဳအမႈေတြကိုျမင္တယ္..ၾကားတယ္..လိုက္မွတ္သားတယ္..။ သင္တို႔ျပဳသမွ်ဟာသင္တို႔ထံ ျပန္လာပါ လိမ့္မယ္ ။ တစ္ေန႔ေန႔မွာကိုယ္ဟာသားတစ္ေယာက္
ျပီးေတာ့ဖခင္တစ္ေယာက္ျပီးေတာ့ အဖိုးအိုတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာဦးမွာပါပဲ ။ မေသခင္ေလးေကၽြးရတဲ့ မိဘအတြက္ထမင္းဟာ သူတို႔ျမိဳခ်လိုက္တိုင္း 
မနင္..ပါေစနဲ႔ ။ ေလ်ာေလ်ာရွဴရွဴ ၀င္ပါေစ ..။ 

 “ မိဘေက်းဇူးဆပ္ႏုိင္ၾကပါေစ ” 

ႀကိဳးစားသူတို႔ဆံုဆည္းရာ ျမန္မာအဲရင္းအဖြဲ႕ (၂ဝ၁၅ ေမလ)