သဲပြင့္မွသည္ ပုလဲဆီသို႔...

ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက ကမာေကာင္ေမြးသူတစ္ေယာက္ဟာ အလွဆံုးအႀကီးဆံုး
ပုလဲတစ္လံုးပ်ဳိးဖို႔ စိတ္ကူးလိုက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူဟာ ပင္လယ္ကမ္းစပ္သြားၿပီး သဲေရြးခဲ့တယ္။
သဲတစ္ပြင့္ေရြးတိုင္း သဲေတြကို ပုလဲျဖစ္ခ်င္မျဖစ္ခ်င္ သူေမးခဲ့ တယ္။ အေမးခံရတဲ့ သဲတိုင္းကပုလဲမျဖစ္ခ်င္ေၾကာင္း
ေခါင္းခါျငင္းဆန္ၾကတယ္။ ကမာေကာင္ေမြးသူဟာ မနက္ကေနညေန အထိေရြးခဲ့ေပမယ့္ ပုလဲျဖစ္ခ်င္တဲ့
သဲတစ္ပြင့္ေတာင္မေတြ႔ခဲ့ဘူး။ သူေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ေနခ်ိန္မွာ သဲတစ္ပြင့္ကပုလဲျဖစ္ခ်င္ တယ္လို႔ဆိုလာတယ္။
ပုလဲျဖစ္ခ်င္တဲ့ သဲပြင့္ကိုေဘးက က်န္တဲ့သဲေတြကေလွာင္ရယ္ၾကတယ္။ သဲပြင့္ကိုတံုး,အတယ္၊ ေဆြမ်ဳိးအေပါင္း
အသင္းကိုခဲြၿပီး ကမာေကာင္ဝမ္းထဲဝင္တယ္၊ ေနမျမင္ လမျမင္၊ စိုထိုင္းထိုင္းနဲ႔ ေလဝဝ မရႈရသလို
ေမွာင္မည္းမည္း၊ ေအးစက္စက္၊ တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ရတယ္၊ သြားေနဖို႔မထိုက္ဘူးလို႔ ဝိုင္းရယ္ၾကတယ္။
ေအေပါင္းအသင္းေတြ ဘယ္လိုပဲေလွာင္ရယ္ေလွာင္ရယ္ သဲပြင့္ဟာေနာင္တမရစတမ္း
ကမာေကာင္ေမြးသူေနာက္ လိုက္သြားခဲ့တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ရက္မွ လ၊ လမွ ႏွစ္ အလီလီေျပာင္းခဲ့တယ္။ သဲပြင့္ေလးဟာ အခက္အခဲ၊ ဆင္းရဲဒုကၡေတြကိုခံၿပီး
လွပလင္းလက္တဲ့ အဖိုးတန္ပုလဲတစ္လံုး ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ သူ႔ကို ေလွာင္ရယ္ခဲ့တဲ့သဲပြင့္ေတြကေတာ့
ပင္လယ္ကမ္းစပ္မွာ သဲမႈန္ေတြအျဖစ္နဲ႔ တည္ရွိေနတုန္းပါပဲ။

တကယ္ေတာ့ လူတိုင္း အဖိုးတန္"ပုလဲ"တစ္လံုးျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္းကိုယ္စီ ရွိၾကတယ္။
လွပတဲ့အဖိုးတန္ပုလဲတစ္လံုးျဖစ္ခ်င္ရင္ ျပသနာအခက္အခဲေတြ႔တိုင္း မတြန္႔ဆုတ္ရဘူး၊
တျခားလူနဲ႔မတူ လို႔ဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုမသိမ္ငယ္ရဘူး။
လူ႔ဘဝဆိုတဲ့ ကမာေကာင္ထဲေနၿပီး ျဖစ္လာသမွ် ဆင္းရဲဒုကၡ အခက္အခဲေတြကို
ႀကံ့ႀကံ့ခံ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းႏိုင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ အဖိုးတန္လွပတဲ့ ပုလဲတစ္လံုးျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

သင္ဟာဘယ္လိုလူစားမ်ိဳးလဲ။
သဲဘဝမွာေပ်ာ္ေနပါသလား။ ပုလဲျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ႀကိဳးစားေနသူလား။
သင္ကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ပါတယ္။

အားလံုးကိုႀကိဳးစားေစလိုေသာရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္.....
ျမန္မာအဲရင္းအဖြဲ႕