ဖိနပ္တိုက္ခဲ့တဲ့ ဘရာဇီးသမၼတႀကီး

၁၉၄၅ ခုနွစ္ ေအာက္တိုဘာ ၂၇ ရက္ေန႔.....
ဆင္းရဲသားလယ္သမားမိသားစုဟာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္..။
ဆင္းရဲလြန္းတာေၾကာင့္ ေကာင္ေလးဟာ ၄ နွစ္သားအရြယ္ကတည္းက လမ္းေပၚမွာေျမပဲဆံလိုက္ေရာင္းခဲ့ရတယ္..။
ဒါေတာင္ အစားနပ္မွန္မွန္ သူမစားခဲ့ရသလို အဝတ္အထည္လံုလံုေလာက္ေလာက္လည္း မဝတ္ဆင္ခဲ့ရပါဘူး..။
ေက်ာင္းစတက္စအရြယ္မွာ ေကာင္ေလးဟာေက်ာင္းအားလပ္ခ်ိန္တိုင္း ...အေဖာ္သူငယ္ခ်င္းနွစ္ေယာက္နဲ႔
ဖိနပ္လိုက္တိုက္ခဲ့ပါတယ္..။ အကယ္၍ ဖိနပ္တိုက္တဲ့သူ မရွိရင္ သူတို႔အငတ္ခံေနၾကရပါတယ္...။

ေကာင္ေလး ၁၂ နွစ္အရြယ္ေရာက္စဥ္...
တစ္ညမွာ ပင္းမင္းဆိုင္ကသူေဌးတစ္ဦး ဖိနပ္လာတိုက္ပါတယ္...။
ေကာင္ေလးနဲ႔ အေဖာ္ေတြဟာ သူ႔ထက္ငါဖိနပ္တိုက္ရဖို႔ သူေဌးဆီဝိုင္းအံုသြားခဲ့ၾကတယ္..။
ေကာင္ေလး ၃ေယာက္ရဲ့ ေတာင့္တေနတဲ့မ်က္ဝန္းအစံုကိုၾကည့္ျပီး သူေဌးဆံုးျဖတ္ရခက္ေနပါတယ္...။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူေဌးက အေၾကြေစ့ ၂ ေစ့ ကိုထုတ္ျပီး “ဖိနပ္တိုက္ခ ၂ က်ပ္ေပးမယ္...
ဘယ္သူဖိနပ္တိုက္ေပးမလဲ...” ဆိုျပီးေမးပါတယ္...။
ဖိနပ္တစ္ခါတိုက္မွ ျပား ၂ဝပဲရတာ အခု ၁ဝဆေလာက္ပိုရမယ္ဆိုေတာ့ ေကာင္ေလး ၃ ေယာက္ရဲ့
မ်က္ဝန္းေတြဟာ အေရာင္ေတြလင္းလက္သြားေတာ့တာေပါ့....။

တစ္ေယာက္က “က်ေနာ္တိုက္ပါရေစ.. မနက္ကတည္းက အစာမစားရေသးပါဘူး...၊
စားဖို႔ ပိုက္ဆံမွမရရင္က်ေနာ္ဆာျပီးေသသြားနိုင္တယ္....” ဆိုျပီးေျပာေလရာ...
ေနာက္တစ္ေယာက္ကလည္း “က်ေနာ္တို႔အိမ္မွာ အစာျပတ္ေနတာ ၃ ရက္ရွိသြားပါျပီ...၊
အေမကလည္း ေနမေကာင္းဘူး..၊ အိမ္အတြက္က်ေနာ္စားစရာဝယ္ျပန္ေပးရမွာ..၊
ဒီလိုမွမဟုတ္ရင္ ညအိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ က်ေနာ္အရိုက္ခံရေတာ့မယ္...” ဆိုျပီးေျပာရွာပါတယ္...။

ဒီအခ်ိန္မွာ ေနာက္ဆံုးက်န္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးကသူေဌးလက္ထဲက ပိုက္ဆံကိုၾကည့္ျပီးခဏစဥ္းစားတယ္.
ၿပီးေတာ့.... “တကယ္လို႔ ဒီပိုက္ဆံ ၂ က်ပ္ က်ေနာ္ရခဲ့မယ္ဆိုရင္ သူတို႔နွစ္ေယာက္ကို
တစ္ေယာက္တစ္က်ပ္ေပးလိုက္ပါ့မယ္...” လို႔ေျပာေတာ့ သူေဌးနဲ႔က်န္အေဖာ္နွစ္ေယာက္အံ့အားသင့္သြားၾကပါတယ္...။
“သူတို႔က က်ေနာ့္ရဲ့အေကာင္းဆံုးသူငယ္ခ်င္းေတြပါ..၊ သူတို႔တကယ္ဆာေနၾကတာပါ...၊
က်ေနာ္ကေတာ့ ေန႔လည္တုန္းက ေျမပဲဆံေလးနည္းနည္းစားထားရေတာ့ ဖိနပ္တိုက္ဖို႔ အားရွိေနပါေသးတယ္..၊
သူေဌးဖိနပ္ကို က်ေနာ္တိုက္ပါရေစ...၊ သူေဌးေက်နပ္ေစရပါ့မယ္..” ေကာင္ေလးရဲ့စကားေၾကာင့္သူေဌးခံစားသြားရတယ္...။

ေကာင္ေလးကို ဖိနပ္တိုက္ေစခဲ့ျပီး ေငြ ၂ က်ပ္ကိုေပးလိုက္တယ္..။
ေကာင္ေလးက ဘာမွမေျပာဘဲသူ႔အေဖာ္နွစ္ေယာက္ကို ခ်က္ခ်င္းခြဲေပးလိုက္တယ္...။
ရက္အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ သူေဌးကေကာင္ေလးကိုရွာျပီး ေက်ာင္းအားလပ္ခ်ိန္တိုင္းမွာ
သူ႔ပင္းမင္းဆိုင္မွာအလုပ္ဝင္ေစပါတယ္...။ ညစာထမင္းပါေကၽြးခဲ့တယ္..။
လုပ္အားခနည္းေပမယ့္ ဖိနပ္လိုက္တိုက္တာထက္စာရင္ ပိုအဆင္ေျပခဲ့ပါတယ္...။
ဒါဟာကိုယ့္ထက္ႏြမ္းပါးတဲ့သူကို ကူညီလို႔ရလာတဲ့ အခြင့္အေရးဆိုတာေကာင္ေလးသိတယ္...။
ဒါေၾကာင့္ ေနာင္ေတြမွာလည္း အခက္အခဲရွိသူတိုင္းကိုသူတတ္စြမ္းသေလာက္ ကူညီခဲ့ပါတယ္...။

ေနာက္ေတာ့ ေကာင္ေလးဟာ ေက်ာင္းရပ္နားျပီး အလုပ္ရံုမွာအလုပ္သမားဝင္လုပ္ခဲ့ပါတယ္...။
အလုပ္သမားေတြအတြက္ အလုပ္သမားအခြင့္အေရးရဖို႔ သူေတာင္းဆိုခဲ့တယ္...။
အသက္ ၂၁ နွစ္အရြယ္မွာ အလုပ္သမားအသင္းထဲသူဝင္ခဲ့ တယ္...။
အသက္ ၄၅ နွစ္မွာ အလုပ္သမားပါတီကိုသူတည္ေထာင္ခဲ့တယ္...။
၂ဝဝ၂ ခုနွစ္ေအာက္တိုဘာလမွာ “ဒီနိုင္ငံမွာရိွတဲ့လူေတြအားလံုးတစ္ေန႔ကိုထမင္းသံုးနပ္မွန္မွန္စားေစရမယ္...” ဆိုျပီး
သူေရြးေကာက္ပြဲဝင္ခဲ့တယ္...။ ျပည္သူအမ်ားရဲ့ ေထာက္ခံမႈကို ရရွိခဲ့ျပီး အဲ့ဒီနိုင္ငံရဲ့ ၃၅ ဦးေျမာက္သမၼတျဖစ္လာခဲ့တယ္...။
အဲ့ဒီနိုင္ငံရဲ့သမိုင္းမွာ ပထမဆံုးအလုပ္သမားကေနသမၼတျဖစ္လာခဲ့သူအျဖစ္ မွတ္တမ္းဝင္ခဲ့ပါတယ္...။

၂ဝဝ၆ခုနွစ္မွာ ဒုတိယအၾကိမ္သမၼတအျဖစ္ျပန္လည္အေရြးခံခဲ့ရျပီး သူသမၼတသက္တမ္း ၈ နွစ္အတြင္းမွာ
သူေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့တယ္...။
တစ္နိုင္ငံလံုမွာရွိတဲ့ ၉၃% ကေလးငယ္ေတြနဲ႔ ၈၃% အရြယ္ေရာက္ျပီး သူေတြကို တစ္ေန႔သံုးနပ္မွန္ေစခဲ့တဲ့အျပင္
သူ႔ရဲ့ဦးေဆာင္မႈေအာက္မွာ “ျမက္ကိုစားခဲ့တဲ့ ဒိုင္နိုေဆာဘဝကေန အေမရိကတိုက္ရဲ့ ျခေသၤ့” အျဖစ္
တကမာၻလံုးရဲ့ ၁ဝ နိုင္ငံေျမာက္စီးပြားေရးနိုင္ငံၾကီးျဖစ္ေစခဲ့တယ္...။

သူကေတာ့ တျခားလူမဟုတ္ပါဘူး...။
၂ဝ၁ဝ ခုနွစ္ကုန္ပိုင္းမွာ သမၼတအျဖစ္ရပ္နားခဲ့တဲ့ဘရာဇီးနိုင္ငံရဲ႕သမၼတေဟာင္း Luiz Inacio Lula da Silva ပဲျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဘယ္လိုဘဝ ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ိဳးမွာပဲျဖစ္ေနပါေစ...
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ဇြဲမေလွ်ာ့ပါနဲ႔...။
လူတိုင္းမွာ ေအာင္ျမင္မႈပန္းတိုင္ဆိုတာရွိေနျပီးသားပါ...။
အဲ့ဒီပန္းတိုင္ကိုေရာက္ေအာင္သြားဖို႔ၾကိဳးစားရမွာကသာ မိမိတာဝန္ျဖစ္ပါတယ္....။

ဒါေၾကာင့္ဒို႔ျမန္မာေတြလည္း ႀကိဳးစားၾကပါစို႔။
အစဥ္ႀကိဳးစားေနမည့္ ျမန္မာအဲရင္းအဖြဲ႕